മുന്പ്,
നീയെറിഞ്ഞ വിരഹമേറ്റ മനസ്സൊരു-പേമാരിയെ കോര്ത്തിരുന്നെങ്കിലും
ഇന്നീ,
ഈറനണിയിച്ചൊരീ ചാറ്റല് മഴയില്
അലിഞ്ഞില്ലാതെയാകുന്നു ഞാന് സഖീ...
പരിഭവച്ചൊടിയോടെയെന്നോയെ-
ന്നോരത്തു, മൊട്ടിട്ടു വിരിയിച്ച മിഴിനീരിനോടൊപ്പ-
മന്നൊരു സന്ദേഹമെറിഞ്ഞു നീ മാറിയപ്പൊള്,
അറിയാതെ പോയ മൌനത്തിന്റെ
മിടിപ്പു ബാക്കി വെക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല, സഖീ...
പ്രണയം..
എന്റെ വാക്കുകളിലും മിഴികളിലും
നിറഞ്ഞു ഒരു സ്വപ്ന സാമ്രാജ്യം
തീര്ത്തു തന്നപ്പോഴും ഇന്നലെയും ഇന്നുമായി പെയ്ത
മഴ തീര്ത്ത ഓളങ്ങളിലൂടെ കളിവഞ്ചിയായി
ഒഴുകുകയായിരുന്നു ഞാന്...
റിതുക്കല് വന്നതും
യാത്ര പറഞ്ഞു പോയതും
ഉച്ചയുറക്കം കടം തന്ന ആലസ്യമെന്ന പോല്, ഞാന്
അറിയുകയോ അറിയാതിരിക്കുകയോ ചെയ്തു.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ അറിയാത്തപോല് കിടന്നു.
നീ ഉറങ്ങുകയാണ്, മനസ്സില്...
കൊത്തിപ്പറക്കാറായെന്നു പറഞ്ഞു
വാര്ഡന് തൊളില് തട്ടിയപ്പോഴാണ്,
പരിചിതരും അപരിചിതരുമായ ഒരുപാടു പേര്
വന്നുപോയതോര്ത്തത്...
സന്ദേഹമെന്നൊരു വാക്കിന്നില്ലത്രേ,
പോകുംവഴി അവളതൊരു
മുളങ്കാട്ടിലേക്കെറിഞ്ഞെന്ന്,
വാര്ഡന് പറഞ്ഞു...!!!
No comments:
Post a Comment