ഒടിയന്‍

മനസ്സുവിട്ടകലുന്ന വേഷപ്പകര്‍ച്ചക്കു

രൂപം നല്കുവാനാകാതെ,

അഗ്നിയില്‍ നിന്നുടലെടുക്കുന്ന

തീക്കണ്ണുകളിലെ രോഷപ്പകര്‍ച്ചക്കു

പേരുനല്കാനറിയാതെ,

ഇരുട്ടില്‍ നഗ്നനായി
പാതിരാവിന്റെ പാല്‍മണമാകാന്‍ 

കൊതിച്ചതെന്തിനെന്നറിയാതെ,

സ്പര്‍ശനത്തില്‍ അടര്‍ന്നുവീഴുന്ന

ശ്വാസങ്ങളുടെ

സ്വപ്നം നിലച്ചതെവിടെയെന്നറിയാതെ,

തേര്‍വാഴ്ചയുമായെത്തുന്ന

ചിലമ്പൊലി നാദത്തിനെ

അശുദ്ധമാക്കാന്‍ 

പുലരുംവരെ മറയില്‍ 

കാത്തുനിന്നതെന്തിനെന്നറിയാതെ..

ഉത്തരമില്ലാത്തൊരു രാത്രിയില്‍ വീടിന്റെ

ഉത്തരത്തില്‍ 

അയാള്‍ തന്റെ അവസാനത്തെ 

രൂപം കെട്ടിയാടുകയായിരുന്നു..

........................................................................